چند دو بيتي از باباطاهر
***اشعار باباطاهر ***
دلم میل گُل باغ ته دیره درون سینه ام داغ ته دیره
بشم آلاله زاران لاله چینم وینم آلاله هم داغ ته دیره
***
خوشا آنانکه که الله یارشان بی بحمد و قل هوالله کارشان بی
خوشا آنانکه دایم در نمازند بهشت جاودان بازارشان بی
***
مگر شیر و پلنگی ایدل ایدل به مو دایم به جنگی ایدل ایدل
اگر دستم فتی خونت بریجم وینم تا چه رنگی ایدل ایدل
***
به صحرا بنگرم صحرا ته وینم به دریا بنگرم دریا ته وینم
به هرجا بنگرم کوه و در و دشت نشان روی زیبای ته وینم
***
غمم غم بی و همراز دلم غم غمم هم صحبت و همراز و همدم
غمت مهله که مو تنها نشینم مریزا بارک الله مرحبا غم
***
غم و درد مو ا زعطار واپرس درازیّ شب از بیمار واپرس
خلایق هر یکی صد بار پرسند که جان و دلی یکبار واپرس
***
خوشا آندل که از غم بهره ور بی برآندل وای کز غم بی خبر بی
ته که هرگز نسوته دیلت از غم کجا از سوته ویلانت خبر بی
***
دلت ای سنگدل بر ما نسوجه عجب نبود اگر خارا نسوجه
بسوجم تا بسوجانم دلت را در آذر چوب تر تنها نسوجه
