راضي شده ام يارب به قضا              از جان و دلم صابر به بلا

کو قاتل من کز راه وفا                    برّد سر من از کين ز قفا

از داغ علي اکبر پسرم                             ممکن نبود جان در ببرم

وز تاب عطش سوزد جگرم              عالم سيه است پيش نظرم

با کي نبود گر دشمن من                قانع نشود بر کشتن من

از تن ببرد پيراهن من                     عريان روي خاک افتد تن من

اي شمر ببر از کين سر من             آن خنجر تو وين حنجر من

سيلي تو مزن بر دختر من               رحمي بنما بر خواهر من

  با پيکر چاک آن شه بر خاک

    مي گفت که لامعبود سواک